sobota, 11 czerwca 2016

Tydzień 23 - Sismanidis i Sitaridis przeciwko Grecji

Naruszenie prawa do nie bycia ponownie sądzonym lub karanym za ten sam czyn oraz naruszenie domniemania niewinności w sprawach dotyczących oskarżeń o przemyt - Sprawa Sismanidis i Sitaridis przeciwko Grecji (66602/09 i 71879/12) - naruszenie Artykułu 4 Protokołu 7 (zakaz ponownego sądzenia i karania) oraz Artykułu 6 § 1 i 2 (prawo do rzetelnego procesu sądowego w rozsądnym terminie oraz domniemanie niewinności) Konwencji w stosunku do skarżącego Sitaridisa. 
Sprawa dotyczyła wszczęcia postępowania przeciwko każdemu ze skarżących za przemyt pomimo faktu, że sądy karne już prawomocnie uniewinniły ich od tych samych czynów. 

W sprawie pierwszego skarżącego Trybunał uznał, że postępowanie administracyjne dotyczyło drugiego czynu wywodzącego się z identycznych działań, który były już poddane ocenie sądu karnego, który go uniewinnił. W sprawie drugiego skarżącego, Trybunał doszedł do wniosku, że sądy administracyjne naruszyły zasadę domniemania niewinności ustalonej już poprzez uniewinnienie przez Sąd Apelacyjny w Salonikach. Uznał również, że długość postępowania przed Sądem Administracyjnym i Sądem Apelacyjnym w Salonikach - około 6 lat i 10 miesięcy była nadmierna i nie spełniła wymogu „rozsądnego czasu”. 

Tydzień 23 - Pilav przeciwko Bośni i Hercegowinie

Wykluczenie z wyborów prezydenckich w Bośni i Hercegowinie polityka bośniackiego rezydującego w Republice Serbskiej było dyskryminujące - Sprawa Pilav przeciwko Bośni i Hercegowinie (41939/07) - naruszenie Artykułu 1 Protokołu 12 (ogólny zakaz dyskryminacji) Konwencji. 
Sprawa dotyczy polityka zamieszkałego w Republice Serbskiej (jednym z krajów tworzących Bośnię i Hercegowinę) i deklarującego się Bośniakiem, który skarżył się na brak prawnej możliwości brania udziału w wyborach prezydenckich w Bośni i Hercegowinie. 

Trybunał stwierdził, że skarżący, z uwagi na to, że należał do jednego z „narodów tworzących”, miał konstytucyjne prawo do brania udziału w wyborach prezydenckich, wymagano by więc od niego aby opuścił swój dom i przeprowadził się do Federacji Bośni i Hercegowiny (innego kraju tworzącego Bośnię i Hercegowinę) aby skutecznie skorzystać z prawa wyborczego. Trybunał uznał, że wyłączenie skarżącego z wyborów prezydenckich było oparte na połączeniu pochodzenia etnicznego z miejscem zamieszkania i skutkowało dyskryminującym traktowaniem. 

piątek, 3 czerwca 2016

Tydzień 22 - Beleri i Inni przeciwko Albanii

Skarga na postępowanie karne prowadzone przeciwko greckojęzycznej mniejszości w Albanii: niedopuszczalna z powodu braku wyczerpania środków krajowych - Sprawa Beleri i Inni przeciwko Albanii (39468/09). 
Sprawa dotyczyła skargi grupy Albańczyków należących do greckojęzycznej mniejszości na ich skazanie w Albanii za podżeganie do nienawiści narodowej oraz oczernianie republiki i jej symboli. Trybunał uznał w szczególności, że skarżący nie podnieśli w swoich apelacjach  przed sądami krajowymi zarzutu naruszenia Artykułu 10 (wolność wyrażania opinii). Nie zarzucili oni, że nałożone na nich sankcje naruszyły ich wolność wyrażania opinii. Ta część ich skargi musiała więc zostać odrzucona z powodu niewyczerpania środków krajowych.

Tydzień 22 - Papaioannou przeciwko Grecji

Warunki dopuszczalności apelacji do greckiego Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) nie naruszyły prawa dostępu do sądu - Sprawa Papaioannou przeciwko Grecji (18880/15) - brak naruszenia Artykułu 6 § 1 (prawo dostępu do sądu) Konwencji. 
Sprawa dotyczyła odrzucenia apelacji skarżącego do greckiego NSA na podstawie art. 12 prawa nr. 3900/2010, zgodnie z którym apelujący byli zobowiązani do wykazania, że sąd nie orzekał jeszcze w zakresie danego specyficznego zagadnienia prawnego.

Trybunał uznał w szczególności, że skarżący nie miał nieproporcjonalnego ograniczenia jego prawa dostępu do sądu. Uzależnienie dopuszczalności apelacji od wykazania przez apelującego istnienia obiektywnych okoliczności, jak przewiduje prawo i zgodnie z wykładnią sądów administracyjnych, nie było na tyle nieproporcjonalne aby naruszyć prawo dostępu do NSA. Ograniczenia wynikające z art. 12 służyły usprawiedliwionemu celowi, a mianowicie ograniczeniu pochopnego korzystania z procedury odwoławczej oraz obłożenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawami, a także celem uniknięcia opóźnień w wymiarze sprawiedliwości. Zachowano więc racjonalne relacje pomiędzy użytymi środkami oraz poszukiwanym celem. 

Tydzień 22 - Geotech Kancev GmbH przeciwko Niemcom

Zobowiązanie spółki do udziału w budowaniu przemysłowego funduszu socjalnego  nie naruszyło jej praw wynikających z Konwencji - Sprawa Geotech Kancev GmbH przeciwko Niemcom (23646/09) - brak naruszenia Artykułu 11 (wolność zgromadzeń i stowarzyszeń) oraz brak naruszenia Artykułu 1 Protokołu 1 (ochrona własności) Konwencji. 
Sprawa dotyczyła skargi spółki na zobowiązanie jej do udziału w funduszu socjalnym utworzonym wspólnie ze stowarzyszeniami pracowniczymi oraz związkiem zawodowym w przemyśle budowniczym. 

Trybunał uznał, że podczas gdy zobowiązanie do we współfinansowaniu funduszu może być postrzegane jako tworzące zachętę dla skarżącej spółki aby przyłączyła się do jednego ze stowarzyszeń pracowniczych w przemyśle budowlanym aby móc sprawować kontrolę na działalnością funduszu, taka zachęta był zbyt słaba aby naruszyć istotę jej prawa do wolności stowarzyszeń. Trybunał odnotował w szczególności, że wsparcie finansowe spółki mogło być używane wyłącznie w celu zarządzania oraz wprowadzaniem systemu socjalnego; członkowie stowarzyszeń, które utworzyły funduszu nie byli przez to lepiej traktowani niż nie-członkowie jeśli chodzi o przejrzystość i odpowiedzialność; oraz zapewniono wysoki stopień kontroli przez władze publiczne. 

Tydzień 22 - Yunusova i Yunusov przeciwko Azerbejdżanowi


Powszechnie znani azescy obrońcy praw człowieka nie mieli dostępu do odpowiedniej opieki medycznej w związku z poważnymi problemami zdrowotnymi w zakładzie karnym - Sprawa Yunusova i Yunusov przeciwko Azerbejdżanowi (59620/14) - naruszenie Artykułu 34 (prawo do skargi indywidualnej) oraz Artykułu 3 (zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania) Konwencji. 
Sprawa dotyczyła skargi małżeństwa powszechnie znanych obrońców praw człowieka oraz społecznych aktywistów na nieodpowiednią opiekę medyczną w zakładzie karnym. W czasie postępowania przed Trybunałem, w trybie środka tymczasowego - Rule 39 zapewniono skarżącym odpowiednią opiekę medyczną w zakładzie karnym.

Trybunał wskazał, że pomimo comiesięcznych raportów na temat stanu zdrowia skarżących oraz badania medycznego po zastosowaniu środka tymczasowego, rząd azerski nie dostarczył dowodów medycznych - takich jak recepty lekarskie czy wskazania lekarzy - aby wykazać ich twierdzenia, że stan zdrowia skarżących był stabilny oraz że nie wymagali przewiezienia do szpitala. Szczególnym celem środka tymczasowego zastosowanego przez Trybunał było przeciwdziałanie narażeniu skarżących na nieludzkie i poniżające traktowanie w związku z ich słabym stanem zdrowia oraz zapewnienie by otrzymali odpowiednią opiekę medyczną w zakładzie karnym. Ponadto, z uwagi na niedostarczenie przez rząd pełnej informacji na temat leczenia zapewnionego skarżącym, Trybunał doszedł do wniosku, że nie mieli oni dostępu do odpowiedniej opieki medycznej w zakładzie karnym. W rezultacie, skarżący zostali narażeni na długotrwałe psychiczne i fizyczne cierpienie prowadzące do nieludzkiego i poniżającego traktowania. 

Tydzień 22 - Mergen i Inni przeciwko Turcji

Arbitralne aresztowanie pod zarzutem brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej - Sprawa Mergen i Inni przeciwko Turcji (44062/09, 55832/09, 55834/09, 55841/09 i 55844/09) i Ayse Yüksel i Inni przeciwko Turcji (55835/09, 55836/09 i 55839/09) - naruszenie Artykułu 5 § 1 (prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego) Konwencji. 

Sprawa dotyczyła zatrzymania oraz aresztowania członków Stowarzyszenia Wspierającego Życie Współczesne (Çaǧdaş Yaşamı Destekleme Derneǧi – ÇYDD - stowarzyszenie, które daje granty studentom, w szczególności w celu promocji edukacji dziewczynek) pod zarzutem przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej Ergenekon, której członkowie byli oskarżeni o działalność mającą na celu obalenie rządu przy użyciu siły i przemocy oraz planowanie zamachu wojskowego. 

Trybunał uznał w szczególności, że rząd nie dostarczył odpowiednich dowodów na powiązanie pomiędzy skarżącymi oraz organizacją Ergenekon. Dlatego stwierdził, że wykładnia oraz zastosowanie przepisów, na których oparły się władze krajowe było na tyle nieuzasadnione, że skutkowało bezprawnym i arbitralnym pozbawieniem wolności skarżących. 

Tydzień 22 - Beortegui Martinez przeciwko Hiszpanii

Hiszpańskie władze powinny były zredagować w sposób jasny kodeks postępowania w sprawie przesłuchania osób przetrzymywanych w odosobnieniu w policyjnej izbie zatrzymań - Sprawa Beortegui Martinez przeciwko Hiszpanii (36286/14) - naruszenie Artykułu 3 (zakaz tortur, nieludzkiego oraz poniżającego traktowania) Konwencji w związku ze śledztwem prowadzonym przez władze krajowe oraz brak naruszenia Artykułu 3 w związku ze skargą na złe traktowanie w związku z zatrzymaniem. 
Sprawa dotyczyła rzekomego braku śledztwa w sprawie zarzutu skarżącego, że został źle potraktowany przez oficerów Gwardii Cywilnej podczas przetrzymywania w odosobnieniu w policyjnej izbie zatrzymań pod zarzutem udziału w organizacji terrorystycznej (ETA). 
Trybunał uznał w szczególności, że nie było całościowego i skutecznego śledztwa w zakresie zarzutów skarżącego dotyczących jego złego traktowania w  czasie zatrzymania na posterunku Policji. W wyniku braku takiego śledztwa, Trybunał nie miał wystarczającego materiału dowodowego, aby ustalić czy skarżący był poddany złemu traktowaniu, które osiągnęło minimalny poziom dotkliwości zgodnie z Artykułem 3. 
Trybunał również powtórzył istotne znaczenie przyjęcia środków rekomendowanych przez Europejski Komitet ds. Zapobiegania Torturom w związku z poprawą jakości badań biegłych sądowych z zakresu medycyny osób przetrzymywanych w odosobnieniu oraz upomniał władze hiszpańskie by zredagowały w sposób jasny kodeks postępowania funkcjonariuszy odpowiedzialnych za kontrolę nad takimi aresztowanymi oraz procedury przesłuchania ich i zapewnienia im fizycznego bezpieczeństwa. 

czwartek, 2 czerwca 2016

Tydzień 22 - Nadtoka przeciwko Rosji

Skazanie redaktora naczelnego gazety za zniewagę naruszyło jego wolność wyrażania opinii  -Sprawa Nadtoka przeciwko Rosji (38010/05) - naruszenie Artykułu 10 (wolność wyrażania opinii) Konwencji. 
Sprawa dotyczyła skazania, za zniewagę, dziennikarza i redaktora naczelnego gazety, w którym ukazał się obraźliwy artykuł. 
Trybunał uznał w szczególności, że obraźliwy artykuł miał na celu ujawnienie korupcji po stronie burmistrza Nowoczerkaska. Tego typu temat jest sprawą zainteresowania publicznego a dyskusje na ten temat przyczyniła się do politycznej debaty. 

Jeżeli chodzi o samo postępowanie, Trybunał zauważył, że sądy krajowe na żadnym etapie postępowanie nie dokonały porównania prawa do poszanowania reputacji burmistrza Nowoczerkaska, o którym był artykuł, z prawem do wolności wyrażania opinii skarżącej, redaktorki naczelnej. W ocenie Trybunału, doszło do problematycznego zaniechania. W związku z tym ingerencja w prawo skarżącej nie była konieczna w demokratycznym społeczeństwie dla ochrony reputacji i praw innych osób. 

Tydzień 22 - Gankin i Inni przeciwko Rosji

Rosyjskie sądy nie zbadały czy strony postępowania cywilnego zostały poinformowane w odpowiednim czasie o rozprawie apelacyjnej - Sprawa Gankin i Inni przeciwko Rosji (2430/06. 1454/08, 11670/10 i 12938/12) - naruszenie Artykułu 6 § 1 (prawo do rzetelnego procesu sądowego) Konwencji. 
Sprawa dotyczyła braku powiadomienia o rozprawie apelacyjnej w postępowaniu cywilnym, którego skarżący byli stronami.
Trybunał uznał w szczególności, że postępowanie rozpoznające co do meritum apelacje skarżących bez zbadania czy byli oni powiadomieni o dacie i czasie rozprawy, pozbawiło skarżących możliwości skutecznego zaprezentowania ich stanowiska. Trybunał oparł się w swych ustaleniach na bogatym orzecznictwie w sprawach rosyjskich, w których stwierdzono naruszenie z uwagi na brak powiadomienia przez sądy skarżących w odpowiednim czasie o dacie i miejscu rozprawy apelacyjnej.