Tydzień 5 - Enver Şahin przeciwko Turcji

Niemożność uzyskania dostępu do budynku uniwersyteckiego przez paraplegika: dyskryminacja w zakresie prawa do edukacji - wyrok ETPC z 31.1.2018 r. w sprawie Enver Şahin przeciwko Turcji (skarga nr 23065/12); 6 głosami do 1: naruszenie Artykułu 14 (zakaz dyskryminacji) Konwencji w związku z Artykułem 2 Protokołu 1 (prawo do edukacji).

Sprawa dotyczyła niemożności skarżącego - cierpiącego na paraplegię (schorzenie neurologiczne polegające na porażeniu dwukończynowym) uzyskania dostępu do budynków uniwersyteckich, aby móc studiować z uwagi na brak odpowiednich urządzeń. 

Trybunał uznał w szczególności, że rząd nie wykazał, aby władze krajowe, w szczególności uniwersytet czy sądy zareagował z należytą starannością w celu zapewnienia skarżącemu możliwości kontynuowania studiów celem skorzystania z jego prawa do edukacji na równych zasadach z innymi studentami. Po pierwsze, propozycja biura rektora aby zapewnić mu osobę towarzyszącą nie została zrealizowana po dokonaniu oceny potrzeb skarżącego oraz uczciwej ocenie potencjalnego wpływu na jego bezpieczeństwo, godność i niezależność. Po drugie, sądy krajowe nie sprawdziły czy w sposób odpowiedni wyważono między konkurującymi interesami skarżącego (jego potrzeby edukacyjne) oraz społeczeństwa jako całości. Ponadto, zaniechano poszukiwania innych rozwiązań, który umożliwiłyby skarżącemu podjęcie studiów na warunkach tak bliskich jak to możliwe do tych, które zapewniono studentom pełnosprawnym, bez nakładania nieodpowiedniego czy też nieproporcjonalnego ciężaru na administrację. 

Tydzień 8 - Çam przeciwko Turcji

Odmowa przyjęcia niewidomej studentki do Akademii Muzycznej naruszyła Konwencję - Sprawa Çam przeciwko Turcji (51500/08) - naruszenie Artykułu 14 (zakaz dyskryminacji) w związku z Artykułem 2 Protokołu dodatkowego (prawo do nauki) Konwencji. 

Sprawa dotyczyła odmowy przyjęcia niewidomej studentki do Tureckiej Narodowej Akademii Muzycznej. Trybunał wskazał w szczególności, że wykluczenie skarżącej oparto na zasadach wynikających z procedury przyjęcia do Akademii Muzycznej. Mimo że skarżąca całkowicie kwalifikowała się do przyjęcia do akademii, to odmowę oparto jedynie na tym, iż była niewidoma. Ponadto, Trybunał zauważył, że dyskryminacja z uwagi na niepełnosprawność rozszerzała się również na odmowę dostosowania pomieszczeń celem ułatwienia osobom niepełnosprawnym dostępu do edukacji. Takie dostosowanie było niezbędne do korzystania z praw człowieka. Przez odmowę przyjęcia skarżącej bez rozważenia możliwości dostosowania warunków do jej niepełnosprawności, władze krajowe uniemożliwiły jej, bez wskazania jakiegokolwiek obiektywnego czy też rozsądnego wyjaśnienia, korzystanie z edukacji muzycznej, co naruszyło Konwencję.