Tydzień 21 - O’Sullivan McCarthy Mussel Development Ltd przeciwko Irlandii

Irlandzkie ograniczenia nałożone na spółkę małżową były sprawiedliwe i zgodne z Konwencją – wyrok ETPC z 7.6.2018 r. w sprawie O’Sullivan McCarthy Mussel Development Ltd przeciwko Irlandii (skarga nr 44460/16); jednomyślnie: brak naruszenia Artykułu 1 Protokołu nr 1 (ochrona własności) do Konwencji oraz brak naruszenia Artykułu 6 (prawo do rzetelnego procesu sądowego) Konwencji.

Sprawa dotyczyła skargi spółki, że irlandzki rząd spowodował straty finansowe z uwagi na sposób w jaki uzgodnił z prawem unijnym ustawodawstwo ochrony środowiska.

Spółka zajmuje się połowem niedojrzałych małż (ziaren małży), uprawia je i sprzedaje gdy dojrzeją, co zabiera dwa lata. Rząd czasowo zakazał połowów ziaren małży w 2008 r. w zatoce, gdzie pracowała spółka zgodnie z dwoma dyrektywami unijnymi dotyczącymi ochrony środowiska. Spółka nie miała więc żadnych dojrzałych małż do sprzedaży w 2010 r., co stanowiło utratę korzyści.

Trybunał zauważył, że ochrona środowiska oraz wykonanie zobowiązań państwa w zgodzie z prawem unijnym stanowiły uzasadnione cele. Jako podmiot gospodarczy, spółka powinna być świadoma że potrzeba wypełnienia obowiązków unijnych mogła mieć wpływ na jej biznes.

Biorąc to wszystko pod uwagę, Trybunał stwierdził, że spółka nie poniosła nieproporcjonalnego ciężaru w związku z działaniami rządu a Irlandia zapewniła należyte wyważenie między interesem ogólnym społeczności oraz ochroną indywidualnego prawa. Nie doszło więc do naruszenia prawa własności spółki.

Tydzień 40 - Laurus Invest Hungary KFT i Inni przeciwko Węgrom

 

Wymaganie wyczerpania środka krajowego, który stał się dostępny zgodnie z prawem unijnym – sprawa Laurus Invest Hungary KFT i Inni przeciwko Węgrom (23265/13, 23853/13, 24262/13, 25087/13, 25095/13, and 25102/13) – uznana za niedopuszczalną z uwagi na niewyczerpanie środków krajowych.

Sprawa dotyczyła skargi spółek na nacjonalizację przemysłu gier. Zmiana ustawodawstwa w 2011 roku wymogła na skarżących zmianę automatów do gier, co stanowiło dla nich znaczny koszt. Mimo dostosowania się do zmian, 10 października 2012 wprowadzono ustawę ograniczającą działalność pasaży gier i terminali maszyn do gier, z nielicznymi wyjątkami. Skarżący utracili w ten sposób licencje i nie było żadnej drogi żeby się odwołać. Skarżący wnieśli więc skargę do Sądu Najwyższego powołując się na sprzeczność wprowadzonej ustawy z prawem unijnym. Sąd zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej „TSUE”) o wydanie orzeczenia wstępnego. 11 czerwca TSUE wydał wyrok co do tego jakie kryteria mają zastosowanie w sprawie, która toczyła się przed węgierskim sądem. Sprawa wciąż się toczy, mimo to skarżący wystąpili do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Trybunał wskazał, że orzeczenie TSUE przypomina rozważanie Trybunału na temat naruszenia Artykułu 1 Protokołu dodatkowego Konwencji. Dlatego wydanie orzeczenia przez Trybunał zanim sądy węgierskie ukierunkowane przez TSUE wydadzą wyroki, stanowiłby naruszenie subsydiarnej roli Trybunału. Dlatego sprawa jest niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków krajowych.