Tydzień 8 - Libert przeciwko Francji

Pracodawca może przejrzeć pliki na firmowym komputerze pracownika chyba że pracownik jasno określił je jako prywatne” - wyrok ETPC z 22.2.2018 r. w sprawie Libert przeciwko Francji (skarga nr 588/13); jednomyślnie: brak naruszenia Artykułu 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego) Konwencji.

Sprawa dotyczyła zwolnienia z SNCF (francuska narodowa spółka kolejowa) pracownika po tym jak po zajęciu jego firmowego komputera okazało się, że zawiera foldery z pornografią oraz sfałszowanymi zaświadczeniami stworzonymi przez osoby trzecie. 

Trybunał odnotował, że przejrzenie plików przez pracodawcę skarżącego służyło uzasadnionemu celowi - ochronie praw pracodawcy, który mógł zasadnie chcieć upewnić się, że jego pracownicy korzystali z komputerów, pozostawionych do ich dyspozycji zgodnie z ich umownymi zobowiązaniami i przepisami prawa. 

Trybunał zauważył, że francuskie prawo zawierało mechanizm ochrony prywatności, pozwalający pracodawcom otwierać pliki związane z pracą, jednocześnie zakazując potajemnego otwierania plików określonych jako prywatne. Pracodawcy mogli jedynie otworzyć prywatne pliki w obecności pracownika. Sądy krajowe orzekły, że wskazany mechanizm nie powstrzymałby pracodawcy przed otwarciem przedmiotowych plików z uwagi na fakt, że nie zostały odpowiednio opisane jako prywatne. W końcu, Trybunał stwierdził, że sądy krajowe odpowiednio oceniły zarzuty skarżącego naruszenia jego prawa do poszanowania życia prywatnego a ich orzeczenia zostały oparte na odpowiednich i wystarczających podstawach.

Tydzień 8 - X przeciwko Rosji

Naruszenie praw w sprawie osoby zamkniętej w szpitalu psychiatrycznym po „napastowaniu” nastolatka - wyrok ETPC z 20.2.2018 r.w sprawie X przeciwko Rosji (skarga nr 3150/15); jednomyślnie: naruszenie Artykułu 5 ust. 1 (prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego) Konwencji.

Sprawa dotyczyła przymusowego zamknięcia skarżącego w szpitalu psychiatrycznym skarżącego na podstawie stwierdzenia policji że napastował nastolatka bez jakichkolwiek więcej szczegółów. 

Trybunał stwierdził, że lekarze oraz sądy krajowe w głównej mierze oparli swoje decyzje o umieszczeniu skarżącego w szpitalu na zarzucie, że napastował nastolatka, którego szukał przemierzając całe miasto. Mimo to, władzom nie udało się ustalić odpowiednich szczegółów zarzutu molestowania ani ocenić czy istniał odpowiedni materiał dowodowy to potwierdzający. Wyciągnięto również niewłaściwe wnioski ze stwierdzenia skarżącego, że lubi przebierać się w damskie ubrania. Ogółem władze nie wykazały, aby skarżący stanowił zagrożenie dla siebie czy dla innych ani by jego stan miałby ulec pogorszeniu, gdyby nie zamknięto go w szpitalu. W związku z tym władze nie spełniły wymogów testu wynikającego z orzecznictwa Trybunału co do tego, że stan skarżącego był tego rodzaju czy stopnia, że uzasadniał przymusowe pozbawienie wolności. 

Tydzień 8 - Ramanauskas przeciwko Litwie (nr 2)

Nie było prowokacji w sprawie litewskiego adwokata – wyrok ETPC z 20.2.2018 r. w sprawie Ramanauskas przeciwko Litwie (nr 2) (skarga nr 55146/14); jednomyślnie: brak naruszenia Artykułu 6 ust. 1 (prawo do rzetelnego procesu sądowego przed niezależnym i bezstronnym sądem) Konwencji.

Sprawa dotyczyła skazania skarżącego za łapownictwo w okresie kiedy pracował jako adwokat oraz jego zarzutu, że został nakłoniony oraz zmuszony do jego popełnienia czynu zabronionego przez zastosowanie prowokacji.

Trybunał stwierdził, że skarżący, który wcześniej wygrał sprawę przeciwko Litwie w podobnych okolicznościach,  wykazał istnienie autentycznego i poważnego sporu w sprawie prowokacji. Mimo to, żadna prowokacja właściwie nie miała miejsca a skazanie było uzasadnione. Skarżący sam zainicjował swoją przestępczą działalność, a tajna operacja mająca na celu zebranie dowodów przeciwko niemu miała charakter pasywny. 

Tydzień 8 - Mehmet Günay i Güllü Günay przeciwko Turcji

Przewlekłość postępowania dotyczącego powództwa o odszkodowania w związku z błędem medycznym – wyrok ETPC z 20.2.2018 r. w sprawie Mehmet Günay i Güllü Günay przeciwko Turcji (skarga nr 52797/08); jednomyślnie: naruszenie Artykułu 6 ust. 1 (prawo do rzetelnego procesu sądowego w rozsądnym czasie) Konwencji.

Sprawa dotyczyła  zarzutów błędu lekarskiego w związku ze śmiercią córki skarżących dziesięć dni po operacji.

Trybunał uznał w szczególności, że okres 7 lat i 4 miesięcy osądzenia sprawy skarżących o odszkodowanie nie spełnił wymogu „rozsądnego czasu”. Trybunał jednocześnie odrzucił skargę dotyczącą naruszenia Artykułu 2 (prawo do życia) Konwencji z uwagi na jej oczywistą bezzasadność. Zauważył, że ocena opinii biegłego lekarza oraz wnioski sądów krajowych, które zostały odpowiednio uzasadnione, wykluczyły możliwość popełnienia błędu medycznego czy zaniedbania. Trybunał przypomniał, że nie jest jego celem kwestionowanie ustaleń wynikających z opinii biegłych. 

Tydzień 7 - Ghedir przeciwko Francji

Zatrzymanie na stacji przez służby ochrony kolei: brak wystarczającego czy przekonującego uzasadnienia dla późniejszych obrażeń skarżących - wyrok ETPC z 15.2.2018 r. w sprawie Ghedir przeciwko Francji (skarga nr 20579/12); jednomyślnie: naruszenie Artykułu 3 (zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania) Konwencji z uwagi na brak wystarczającego uzasadnienia przez władze obrażeń doznanych przez Abdelkadera Ghedira oraz brak naruszenia Artykułu 3 w odniesieniu do przebiegu śledztwa. 

Sprawa dotyczyła zarzutów złego traktowania w czasie zatrzymania przeprowadzonego na stacji przez funkcjonariuszy służby ochrony kolei francuskiej narodowej spółki kolejowej (SNCF) i Policji. 

Trybunał zauważywszy, że śledztwo oparło się na sprzecznym i niewiarygodnym materiale dowodowym, stwierdził, że francuskie władze nie zapewniły wystarczającego ani przekonującego wyjaśnienia obrażeń skarżącego, symptomów doznanych w czasie, gdy był na komisariacie policji i uznał, że istniały wystarczające powody by uznać naruszenie Artykułu 3. Mimo to, stwierdził, że skarżący nie wykazał aby przeprowadzone śledztwo nie spełniało wymogów skutecznego śledztwa. 

Tydzień 7 - Butkevich przeciwko Rosji

Zatrzymanie dziennikarza w czasie protestu antyglobalistów w Sankt Petersburgu naruszyło Konwencję - wyrok ETPC z 13.2.2018 r. w sprawie Butkevich przeciwko Rosji (skarga nr 5865/07); jednomyślnie: naruszenie Artykułu 5 ust. 1 (prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego) Konwencji; dwa naruszenia Artykułu 6 ust. 1 (prawo do rzetelnego procesu sądowego przed bezstronnym sądem) Konwencji oraz naruszenie Artykułu 10 (wolność wyrażania opinii) Konwencji. 

Sprawa dotyczyła zatrzymania dziennikarza w czasie protestu antyglobalistów w dniu 16 lipca 2006 r. w Sankt Petersburgu. Zabrany na komisariat policji, wytoczono przeciwko niemu postępowanie w sprawie o wykroczenie za niezastosowanie się do zgodnego z prawem nakazu policji. Sprawa była rozpoznana w postępowaniu przyspieszonym przez sąd, który tego samego wieczoru uznał go za winnego zarzucanego wykroczenia. Wymierzono mu karę trzech dni aresztu. W dniu 18 lipca 2006 r. sąd apelacyjny skrócił jego karę do dwóch dni i nakazał jego natychmiastowe wypuszczenie. 

Trybunał uznał w szczególności, że ani sądy krajowe ani rosyjski rząd nie uzasadniły zatrzymania skarżącego oraz sześciogodzinnego opóźnienia w wypuszczeniu go. Dodatkowo, postępowanie, w którym został uznany winnym naruszyło wymóg obiektywnej bezstronności z uwagi na brak oskarżyciela na rozprawie. Postępowanie było również nierzetelne z uwagi na to, że nie przesłuchano na rozprawie funkcjonariuszy policji, którzy zatrzymali skarżącego i sporządzili protokoły, na podstawie których doszło do uznania go za winnego. W końcu, Trybunał uznał, że sądy krajowe nie wyważyły między prawem skarżącego do wolności wyrażania opinii oraz przeciwdziałaniem nieporządkowi, ignorując jego argument, że działał jako dziennikarz i nie dokonały odpowiedniej oceny, czy demonstracja miała pokojowy charakter, czy nie. 

Tydzień 7 - Aydoğan and Dara Radyo Televizyon Yayıncılık Anonim Şirketi przeciwko Turcji

Odmowa wydania certyfikatu narodowego bezpieczeństwa spółce telewizyjnej bez podania przyczyn naruszło jej prawo do wolności wyrażania opinii - wyrok ETPC z 13.2.2018 r. w sprawie Aydoğan and Dara Radyo Televizyon Yayıncılık Anonim Şirketi przeciwko Turcji (skarga nr 12261/06); jednomyślnie: naruszenie Artykułu 10 (wolność wyrażania opinii) Konwencji. 

Sprawa dotyczyła postępowania administracyjnego na skutek wniosku o wydanie certyfikatu krajowego bezpieczeństwa dla udziałowców i dyrektorów “Aydoğan and Dara Radyo Televizyon Yayıncılık Anonim Şirketi”, spółki telewizyjnej, której głównym celem była emisja programów w języku kurdyjskim. Nie otrzymawszy przedmiotowego certyfikatu (który jest warunkiem wstępnym do uzyskania licencji na nadawanie) skarżąca spółka nie była uprawniona do emisji programów telewizyjnych. Podstawy do oddalenia wniosku nie zostały ujawnione spółce z uwagi na poufność śledztwa. 

Trybunał uznał w szczególności, że kontrola sądowa nie była wystarczająca z uwagi na fakt, że główna przyczyna odmowy nie była znana skarżącym, co uniemożliwiło im wniesienie skutecznego środka odwoławczego przed sądami administracyjnymi. Ponieważ sądy krajowe nie sprawdziły prawdziwości uwag przekazywanych samym sądom przez organy administracyjne, nie były w stanie wypełnić zadania wyważenia różnych konkurujących interesów dla celu Artykułu 10 Konwencji, ani ich wykonać obowiązku zapobieżenia nadużyciom po stronie władzy podejmującej środki ograniczające wolność wyrażania opinii.

Tydzień 7 - Portu Juanenea and Sarasola Yarzabal przeciwko Hiszpanii

Dwóch członków organizacji terrorystycznej ETA poddanych nieludzkiego i poniżającemu traktowaniu po ich zatrzymaniu - wyrok ETPC z 13.2.2018 r. w sprawie Portu Juanenea and Sarasola Yarzabal przeciwko Hiszpanii (skarga nr 1653/13); jednomyślnie: naruszenie Artykułu 3 (zakaz nieludzkiego i poniżającego traktowania) Konwencji w zakresie materialnym i proceduralnym. 

Sprawa dotyczyła zarzutów złego traktowania jakiemu poddani zostali skarżący, gdy zostali zatrzymani w 2008 r. przez funkcjonariuszy Guardia Civil oraz na początku ich aresztu w odosobnieniu. 

Trybunał uznał w szczególności, że obrażenia opisane w zaświadczeniach przedstawionych przez skarżących zostały przez nich doznane w czasie gdy znajdowali się w rękach Guardia Civil. Stwierdził, że władze krajowe nie przedstawiły przekonujących ani wiarygodnych argumentów aby wyjaśnić czy usprawiedliwić doznane obrażenia, co stanowiło nieludzkie i poniżające traktowanie. 

Trybunał następnie zauważył że Sąd Najwyższy nie dał wiary wersji skarżących co do tego, czy użycie wobec nich siły fizycznej przez funkcjonariuszy w czasie zatrzymania było konieczne i proporcjonalne oraz czy najpoważniejsze obrażenia doznane przez jednego z nich można było przypisać funkcjonariuszowi odpowiedzialnemu za jego areszt i nadzór nad nim. Te zaniechania nie pozwoliły sądom krajowym na ustalenie faktów w sposób najpełniejszy, tak jak powinno to być zrobione.

Tydzień 7 - Ivashchenko przeciwko Rosji

Skopiowanie danych z laptopa fotoreportera przez rosyjskich celników naruszyło Artykuł 8 Konwencji - wyrok ETPC z 13.2.2018 r. w sprawie Ivashchenko przeciwko Rosji (skarga nr 61064/10); jednomyślnie: naruszenie Artykułu 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego) Konwencji.

Sprawa dotyczyła skopiowania danych z laptopa fotoreportera przez rosyjskich celników.
Trybunał uznał, że prawo celne w zakresie przeszukiwania rzeczy ani inne regulacje nie przewidywały podstawy prawnej dla skopiowania elektronicznych danych zawartych w laptopie. Nie istniał wymóg dokonania oceny czy środek był proporcjonalny ani czy został przeprowadzony bez istnienia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu zabronionego. Dane zostały przeszukane na podstawie ustawy o przeciwdziałaniu ekstremizmom, ale sądy nie podjęły żadnego wysiłku aby znaleźć podstawę prawną czy też odnieść ją do okoliczności faktycznych sprawy. Sprawa ujawniła braki w rosyjskim prawie w zakresie tego typu przeszukań. Władze krajowe, łącznie z sądami, nie uzasadniły odpowiednio przyczyn usprawiedliwiających skopiowanie danych, nie były zobowiązane do sprawdzenia, czy środki służyły jakiemukolwiek uzasadnionemu interesowi i były stosowane w sposób proporcjonalny i nie wzięto w ogóle pod uwagę faktu, że materiały skarżącego były związane z jego zawodem - dziennikarstwem.

Tydzień 6 - Cacciato przeciwko Włochom oraz Guiso i Consiglio przeciwko Włochom

Trybunał odrzuca skargę na opodatkowanie we Włoszech odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości - decyzja ETPC z 16.1.2018 r. w sprawach Cacciato przeciwko Włochom (skarga nr 60633/16) oraz Guiso i Consiglio przeciwko Włochom (skarga nr 50821/06); jednomyślnie skarga uznana za niedopuszczalną. Decyzja jest ostateczna. 

Sprawa dotyczyła wywłaszczenia nieruchomości przez władze miejskie, a w szczególności 20% podatku, którzy skarżący musieli zapłacić od uzyskanego odszkodowania. 

Skarżyli się pod Artykułem 1 Protokół 1 Konwencji (ochrona własności). 

Trybunał uznał, że podatek nie naruszył równowagi, która musiała zostac utrzymana między prawami skarżących i interesem publicznym związanym z pobieraniem podatków, w szczególności biorąc pod uwagę pole manewru (margines swobody), jakie państwa mają w polityce fiskalnej. Podatek, łącznie z jego wysokością i środkami egzekucji, był zgodny z dyskrecjonalną oceną włoskiego ustawodawstwa. Poziom 20% nie był również nieprzystępny. Dodatkowo, podatek nie skutkował zniwelowaniem wysokości odszkodowania ani nie był niemożliwy do zapłaty z uwagi na trudną sytuacją skarżących.